همه مقالات تخصصی

تنظیم Keepalive بین Nginx و Upstream؛ استفاده مجدد بدون اشباع بک‌اند

راهنمای تنظیم و آزمون Keepalive در Nginx، محاسبه اتصال‌های بیکار هر Worker و جلوگیری از اشباع ظرفیت اتصال بک‌اند.

تنظیم Keepalive بین Nginx و Upstream؛ استفاده مجدد بدون اشباع بک‌اند

ساختن اتصال TCP تازه برای هر درخواست پراکسی، هم برای Nginx و هم برای برنامه هزینه دارد. Keepalive در مسیر Upstream اجازه می‌دهد اتصال بیکار دوباره استفاده شود. اما بزرگ‌کردن بی‌حساب مخزن اتصال ممکن است ظرفیت بک‌اند را مصرف کند، بدون آنکه کار مفید بیشتری انجام شود. این راهنما مربوط به Reverse Proxy معمولی HTTP است؛ نه FastCGI در PHP-FPM و نه تونل WebSocket.

۱. دو مسیر اتصال را از هم جدا کنید

اتصال مرورگر به Nginx با اتصال Nginx به برنامه یکسان نیست. فعال‌بودن HTTP/2 روی دامنه عمومی، استفاده مجدد از اتصال بک‌اند را اثبات نمی‌کند. تغییر keepalive_timeout سمت کلاینت هم جای تنظیم مخزن Upstream را نمی‌گیرد. ابتدا مسیر واقعی را مشخص کنید: کاربر، CDN احتمالی، Nginx و سپس Listener برنامه. اگر چند پراکسی دارید، هر مسیر سیاست مستقل دارد.

۲. نسخه و وضعیت پایه را ثبت کنید

nginx -v
sudo nginx -T

از نسخه 1.29.7 پیش‌فرض‌های Keepalive در Upstream تغییر کرده و کش اتصال بیکار به‌صورت پیش‌فرض فعال شده است. بسته‌های قدیمی توزیع‌ها ممکن است به تنظیم صریح نیاز داشته باشند. نمونه این مقاله رفتار HTTP/1.1 را صریح مشخص می‌کند؛ مستند آنلاین جدید را بدون تطبیق با نسخه نصب‌شده به سرور تعمیم ندهید.

خروجی nginx -T ممکن است مسیرها و مقدار هدرهای داخلی را نشان دهد؛ آن را عمومی منتشر نکنید. پیش از تغییر، نسخه پشتیبان تنظیمات و وضعیت تعداد اتصال بک‌اند، نرخ خطا، زمان پاسخ و نرخ ساخت اتصال را نگه دارید. یک درخواست سریع به Health Endpoint معیار بهینه‌سازی نیست؛ مقایسه باید روی بار کاری مشابه باشد.

۳. یک مخزن کوچک و مشخص تنظیم کنید

# Inside the existing http {} context
upstream app_backend {
    server 127.0.0.1:8080;
    keepalive 16;
    keepalive_requests 1000;
    keepalive_timeout 15s;
}

# Inside the existing server {} context
location / {
    proxy_pass http://app_backend;
    proxy_http_version 1.1;
    proxy_set_header Connection "";
    proxy_set_header Host $host;
}

بخش‌ها را در http و server موجود ادغام کنید و location / تکراری نسازید. آدرس نمونه را با Listener واقعی بک‌اند جایگزین کنید. بک‌اند باید اتصال ماندگار HTTP و مرزبندی صحیح پاسخ را پشتیبانی کند. HTTP/1.1 صریح و خالی‌کردن هدر Connection مانع ارسال هدر بستن اتصال می‌شود. این تنظیم را به مسیر WebSocket که به Upgrade نیاز دارد تعمیم ندهید.

۴. keepalive 16 سقف همه اتصال‌ها نیست

عدد ۱۶ حداکثر اتصال بیکار ذخیره‌شده در کش هر Worker برای گروه Upstream است، نه حداکثر اتصال فعال. چهار Worker ممکن است حدود ۶۴ اتصال بیکار در مجموع گروه نگه دارند و اتصال‌های فعال جداگانه اضافه شوند. سایر Nginxها و کلاینت‌های دیتابیس یا برنامه نیز ظرفیت مصرف می‌کنند. پارامتر max_conns به اتصال فعال مربوط است؛ شمارش آن به Shared Zone وابسته است و سقف قطعی مجموع اتصال فعال و بیکار ایجاد نمی‌کند.

keepalive_requests پس از تعداد مشخص درخواست، اتصال را می‌بندد تا منابع دوره‌ای آزاد شوند. keepalive_timeout مدت نگهداری اتصال بیکار Upstream را مشخص می‌کند؛ هیچ‌کدام جای Timeout پاسخ برنامه نیستند. مقادیر نمونه نقطه شروع‌اند، نه نسخه عمومی برای هر سرور. ظرفیت بک‌اند و سیاست قطع اتصال بیکار آن را مبنا قرار دهید.

۵. استفاده مجدد را با چند نشانه بررسی کنید

# Inside http {}
log_format upstream_timing '$request status=$status upstream=$upstream_addr '
                           'connect=$upstream_connect_time '
                           'header=$upstream_header_time '
                           'response=$upstream_response_time';
# Inside the target server {}
access_log /var/log/nginx/upstream-timing.log upstream_timing;
nginx -v
sudo nginx -t
# Run only after the configuration test succeeds:
sudo systemctl reload nginx
curl -sS -o /dev/null -w 'status=%{http_code} total=%{time_total}
' https://app.example.com/health
sudo tail -n 30 /var/log/nginx/upstream-timing.log
sudo ss -ntp '( dport = :8080 )'

دامنه نمونه را با مقصد مجاز جایگزین کنید. پس از موفقیت nginx -t، Reload انجام دهید و چند GET بی‌خطر با نرخ کنترل‌شده بفرستید. نرخ پذیرش اتصال جدید در بک‌اند، Socketهای باز و زمان اتصال را کنار هم بررسی کنید. مقدار connect=0.000 به‌تنهایی اثبات Reuse نیست؛ دقت زمان‌سنج روی اتصال تازه محلی هم می‌تواند همین عدد را بسازد. خروجی لحظه‌ای ss نیز به‌تنهایی کافی نیست.

۶. مشکل را تشخیص دهید و مسیر بازگشت داشته باشید

  • اگر بک‌اند Connection: close می‌فرستد، پشتیبانی اتصال ماندگار و مرزبندی پاسخ را بررسی کنید.
  • اگر پس از دوره بیکاری Reset یا 502 می‌بینید، لاگ بک‌اند و هماهنگی Timeoutهای بیکار را بررسی کنید؛ Retry کورکورانه درخواست نوشتن ممکن است عملیات را تکرار کند.
  • اگر ظرفیت اتصال بک‌اند کم شده، ابتدا مخزن بیکار و تعداد Workerها و سایر مصرف‌کنندگان را بازبینی کنید.
  • در صورت بدترشدن نتیجه، تنظیمات پشتیبان را برگردانید، nginx -t بزنید و پس از Reload وضعیت پایه را دوباره اندازه بگیرید.

معیار تأیید نهایی

تغییر زمانی قابل قبول است که در نرخ درخواست مشابه، ساخت اتصال تازه کمتر شود، ظرفیت بک‌اند کافی بماند، پاسخ‌های مورد انتظار برقرار باشند و خطا افزایش پیدا نکند. Keepalive کش محتوای صفحه نیست و کندی کد برنامه را درمان نمی‌کند. برای بررسی خطاهای مجزا، از آرشیو مقالات تخصصی به راهنماهای 502 و کندی Upstream مراجعه کنید.

منابع رسمی

NGINX upstream module · NGINX proxy module